“Sevgili” diyorum Rüzgar Kaan’ıma… Hızını da adıyla benzeştirdiğim rüzgara… Bir beklentim de Kaan ekiyle tamlanan ve tamamlanan ağırlığıyla dengelenmesi… Olacak kuşkusuz “O” büyüdükçe… Şimdiki sakin, huzurlu ve asil duruşuyla bütünleşecek… Geçiş süreçlerinin yansıması gibi duran bebeklik günlerine eş…
Erken geldi gününden, 1 Eylül’de sünnetini de oldu Rüzgar Kaan torunum. Babası ve amcası iki oğlumdan bilirim, bekleme sürecini… Heyecan içinizde doruğa yükselir, ancak siz durağan olmak durumundasınızdır… Güç verirsiniz onlara, içinizde oluşan tüm duyguları bastırırcasına. İşlem olup bittiğinde, siz de bitmişsinizdir onların adına duyumsadıklarınızdan… Mutluluk ve sevinç vardır artık ama içinizin dinginliği bir süreliğine gel gitlerdedir.
Rüzgar Kaan’ın sünnet olmasını beklerken, dışarıya yansıtmadığımı umduğum duygulanımları yine yaşadım. Odadan dışarıya, tam 4o dakikadır yanımızda olmayan sevgiliyi beklemeye çıktım. 45. dakikada asansörde ağlayan sesini duydum. İçim derinden sızladı. Yanımıza gelince, uzun süre iç çekiş ve Okumaya devam et “Rüzgar hızında Rüzgar Kaan’ım”