“Sevgili” diyorum Rüzgar Kaan’ıma… Hızını da adıyla benzeştirdiğim rüzgara… Bir beklentim de Kaan ekiyle tamlanan ve tamamlanan ağırlığıyla dengelenmesi… Olacak kuşkusuz “O” büyüdükçe… Şimdiki sakin, huzurlu ve asil duruşuyla bütünleşecek… Geçiş süreçlerinin yansıması gibi duran bebeklik günlerine eş…
Erken geldi gününden, 1 Eylül’de sünnetini de oldu Rüzgar Kaan torunum. Babası ve amcası iki oğlumdan bilirim, bekleme sürecini… Heyecan içinizde doruğa yükselir, ancak siz durağan olmak durumundasınızdır… Güç verirsiniz onlara, içinizde oluşan tüm duyguları bastırırcasına. İşlem olup bittiğinde, siz de bitmişsinizdir onların adına duyumsadıklarınızdan… Mutluluk ve sevinç vardır artık ama içinizin dinginliği bir süreliğine gel gitlerdedir.
Rüzgar Kaan’ın sünnet olmasını beklerken, dışarıya yansıtmadığımı umduğum duygulanımları yine yaşadım. Odadan dışarıya, tam 4o dakikadır yanımızda olmayan sevgiliyi beklemeye çıktım. 45. dakikada asansörde ağlayan sesini duydum. İçim derinden sızladı. Yanımıza gelince, uzun süre iç çekiş ve hıçkırıkları dinmedi. Ben oğullarımı sünnet ettirdiğim o günü yaşadım yeniden. Onların yanından ayrılmamış, paylaşmaya çabalamıştım. Oysa Rüzgar Kaan babacığının kapıya dek götürdüğü ameliyathanede tek başınaydı. Tüm olmadığı sürece, yanında olduğum ve ona güç verdiğim olumlamalarımı gönderdim. Olayları bu tür duyumsamak mistik bir olgu… Ve inancım bu yönde…
Şeker (Ramazan) Bayramı geldi ve biz minik sevgilinin/Rüzgar Kaan’ımızın elimizi öpmeye gelmesini bekledik… Büyükbaba, amca, babaanne konumunda. Minik sevgilimizin ilk bayramı, bizim o güzel sıfatları alış durumumuzun ilk kutlanması olacaktı. Nasıl sevgi seliyle beklenmez ki bu kutlama?
Rüzgar Kaan anneme de geldi el öpmeye. Anneme ne mutlu… Torun çocuğu da gördü çok şükür, Allah sağlıklı ömürler versin. Rüzgar Kaan’a birkaç ekle karma futbol takımını denkleştirebiliriz, öylesi.
Sütünü içip gazın çıkarıldığında, altın da temizse sakin bir bebeksin Rüzgar Kaan’ım. Çığırtkan, huzursuz değilsin sen sevgili meleğim. Bir blog arkadaşımın kutlamasında betimlediği gibi “cennet kokulu minik“imsin sen.
Bayramın ilk günü kutlamaya gelenlerin yanısıra evimizde şeker bir tat vardı… Çocuklarımın büyümesiyle evden uzak olmuş bir bebek kokusu ve zarif bir bebek ağlamasına eşliğinde…
Bayramınız, bayramımız kutlu olsun… Bu bayram bize doğal katkısıyla katmerlenerek, mutlu ve kutlu oldu.
Rüzgar Kaan’ım senin de ilk bayramın kutlu olsun. Daha birçoklarına hepbirlikte dileklerimle… Sevgiyle kal…
Babaannen: Fatma Çetin