cici cici ciciiiii………

bebişkomuz artıkın bişileri tutmaya, yakalamaya çalışıyor. Ve bugünkü öğrendiğimiz şey de elini annesinin yanağına sürüp cici cici yapınca kahkahalar atmak, çok şekerrrrrrrrrrrr…….

artık kızmayı öğrendim:)

benim küçük sevgilim artık kızmayı öğrendi. Perşembe günü amcasına niye yatırıyor diye, cuma günü de bana ve anneannesine niye sokağa çıkarmıyoruz diye ‘dıdıdıdıdıdııdı’ ‘ vevvevevev’ diyerek epey bir söylendi. Biz de şok olduk tabiki, seni gidi dilli bıdık.  Tabi bir de televizyonla sohbet edip yorum yapıyoruz artık:)))

Bilgisayar dehası Rüzgar Kaan

Alihan amcası bilgisayarda kod yazıyor. Rüzgar Kaan durur mu? Hemen işin başına geçti ve yazılımı bir anda bitiriverdi. Şimdi parmağını, elini kontrol ederken laptop, bilgisayar emrine âmâde Rüzgar Kaan’ın ama bakalım şööyle bir ayaklanıp da pıt pıt kendi yazmaya başlarsa Alihan amcanın tepkisi ne olacak? Bir virgülün bile değiştirebildiği yazılımlara Rüzgar Kaan ne virgüller koyarak, neler çıkaracak ortaya? 😀

Minik sevdiceğimizi her görüşümüzde daha da artıyor sevgimiz. Çok efendi bir bebiş Rüzgar Kaan.

Efendiliği ile gönüllere taht kuran bir paşa.
Rüzgar Kaan uzun ve mutlu yaşa.

Babaannen Fatma Çetin’den sevgilerle.

Sabah Sporu

Annesi sevdiği şarkılar bölümüne örümcekli bir şarkıyı yazmış Rüzgar Kaan’ın. İşte bir yerlerine dokununca söylediği şarkı o köpeciğin.
Köpecik dediğime bakmayın, neredeyse Rüzgar Kaan kadar. Bize gelirken de getirmişler birlikte. Annesiyle sabah sporunu yapsın diye oyun örtüsü de gelmiş beyefendinin.
Spor bahane, annenin gözlerinin içine bakmak şahane modunda spor da yapıldı. 😉

Babaannen Fatma Çetin’den sevgilerle.

Sevimli Köpekçik

Geçtiğimiz haftaların birinde kurstan dönerken Nokta Kırtasiye’ye girmiştim bir eksiğim için. Öylesine içeride dolanırken çok çeşitlilik kapsayan oyuncaklara da ilişti gözüm. Hele bir tanesi öyle hoşuma gitti ki görevli delikanlı anlatırken kendim elime aldım ve dokunarak çıkardığı sesleri, söylediği şarkıları dinleyip durdum. Aklıma koydum “Rüzgar Kaan’a alacağım.” diye.  Geçenlerde Görgülü mola mekanıma gitmiştim. Nokta Kırtasiye de hemen yanı başında. İçim dayanmadı, içeri girdim ve dooğru oyuncağın yanına gittim. Görevli çocuk tanıdı beni, gülmeye başladı. Ama bu kez alarak çıktım akıllı ve sevimli köpeği oradan.

Eve giderken dokunuyorum, şarkı söylüyor. Bir ara “Seni seviyorum” diye bir ses duydum. Şeker oyuncak sesleniyor paketten. Eve geldim, gidip gelip dokunuyorum köpekçiğe ve o bana oyunlar öğretiyor, şarkılar söylüyor. Göbeğine dokunuyorum “Gıdıklanıyorum” diyor. Ben çok sevdim ve alıştım. Rüzgar Kaan gelince armağanını verdim ama istiyorum ki bizde dursun, gelince oynatalım. Anne Neşe hemen duruma el koydu, “Gelirken getireceğiz, söz.” diyerek işi halletti.

Babaannen Fatma Çetin’den sevgilerle.

Rüzgar’ım Kaan’ım Çetin’im :)

Üçünü birden söylüyoor ve daha da sevgi sözcükleri eklemek istiyorum arkasına… Yetinemiyorum yalnızca bu sözcüklerle duygularımı anlatmaya…

Yolunu gözler oluyoruz bize gelecekleri gün çekirdek ailenin. İstanbul’da biiir, canım yurdumun bir başka köşesi de desem kızacaklar bana Rüzgar Kaan’ımın annesiyle babası… Ama öyle oluyor… Mesafeler kolaylıkla katedilemiyor işte… Ve biz özlem giderme gününü bekler oluyoruz. O sayılı saatler de uçup gidiyor ve fotoğraflarıyla başbaşa kalarak, anımsıyoruz o güzelliği…

Babaannen Fatma Çetin’den sevgilerle.

anneannesinin biriciği:)

bebişim seninle bugün çok eğlendik. Aşı oldun biraz mahsunsun ama maşallah hiç huysuz değilsin. Hala gülücükler atıp eğlenmeye çalışıyorsun. Seninle sallanan sandalyede sallanıyoruz ve sen çok mutlu oluyorsun. Bugün önünden koşarak her geçişimde kahkahalar attın, çok çok mutlu oldum, seni çookkk seviyorum. İşe gittiğimde bile resimlerine bakıp öpüyorum. Sen dünya tatlısı melek gibi gözüme tüten aşkımsın. Gönlünde parıltı gözünde ışıltı yansıyor dünyaya:)

4 aylık oldummmmm:)

4 ayımın bitmesine 2 gün kala doktoruma gittim. Biraz şişkolanmışım:( doktorum beni soyunca biraz fazla yağlandığımı söyledi ben de çok alınıp ağladım:(( Kilom 6800 gr, boyum 60 cm ve baş çevrem 41,3 cm olmuş.  Bugün KARMA aşımın 2. cisini oldum. Çok cesur bir çocuğum! çok az ağladım. Artık kan damlası almaya başlıycam yaşıma kadar, annem kansız olabilir diye. Maşallah çok çok iimişim. Bu arada annem bir dahaki ay işe başlıycak diye biraz üzülüyordu, doktor bir dahaki ay ek gıdalara başlayabilceğimi söylediğinde çok sevindi, içi biraz rahatladı. Bir de iki gün önce babam beni koltuğa çaprazlama yatırıp yanıma oturdu, tabi ben artık oturmaya çalışıyorum ve 90 derce kalkıp yana doğru yuvarlanabiliyorum. O tvye bakarken ben de atraksiyon yapıp döndüm hoop yerdeyim. Çok korktular ama ben de çok korktum çok ağladım. Doktorum bir kere düşerse bişey olmaz ama artık bu tür şeylere alışın yanında mutlaka bir bekçi olsun dedi:)

3 kafadarlar buluştu:))

rüzgar kaancımıs bugün tarık ve kaanla buluştu. Tarıkcımıs artık abi olmuş, Kaancımıssa olma yolunda. Annesi Rüzgar bebiş karnındayken Kaanın resmine çok bakmıştı ondan mıdır nedir Rüzgar Kaan ve Kaan birbirlerine benziyor sanki. Tarık artık yürüyor ve oynuyor. Kaanlarsa cool takılıp, arada bir gülücük saçıp beraber uyuyakaldılar, çok şekerdilerrrrr:)))