Rüzgar Kaan’ımız babasının şefkatli kollarında o kadar mutlu ve rahat ki, hayatında ilk defa eriştiği bu mertebenin şaşkınlığını gizleyemediği, faltaşı gibi açılmış gözlerinden okunabiliyor 🙂
Baba yarısı :))
Amcanın kucağında keyifle uyuyor kerata.
Yakıştı sanki eline, artık bi tane de kuzen lazım Rüzgar Kaan’a :))
Büyükbaba ve Babaanne ziyareti…
Büyükbaba hastalığı geçene kadar bekledikten sonra, torun ziyaretine gelir…
Babaanneyle büyükbaba torunu sever, sever, sever…
Şişede durduğu gibi durmuyor kardeşim :)
Kime çekmiş bu çocuk anlamadım ki 🙂
En tatlı uyku…
Ne güzel birşeymiş oğlunun kokusu burnunun dibinde uyumak.
Ne ala bir hismiş bu kardeşimmm!!!
BENİM MİNİK ERKEKİM:)))
tam senin neye benzediğini, nasıl birşey olduğunu içteniçe merak ederken sen de bana süpriz yapıp merakımı gidermek adına erkenden geldin yanıma…. seni ilk gördüğümde tarif edilemeyecek kadar yoğun duygular içindeydim, sadece içimden ağlamak geldi, o kadar tatlıydınki:)) hala daha tam olarak tarif edemiyorum çünkü bu anlatılmaz yaşanır dediğimiz duygular varya onlardan:)) seni ölesiye çok seviyorum, iyiki geldin hayatımıza girdin, sen bizim küçük ama büyük mucizemizsin.
Yoğun Bir Gün
Bugün oldukça yorucu ama bir o kadar da güzel bir gün geçirdik 🙂
Sabah 9:30’daki doktor randevumuz çok önemliydi, çünkü yenidoğan sarılığımızın geçip, geçmediğini öğreneceğimiz randevuydu. Çok şükür ki, doktorumuz kontrolünün ardından herhangi yeni bir teste gerek kalmadığını, sarılığın geçtiğini söyledi.
Bu güzel haberin ardından, Babaannemizi ziyarete gittik 🙂
Birkaç saat babaanne ve amca sevgimizi aldıktan sonra, büyükanne ve teyzemizi de ziyaret ederek misafirciliğimizin sonuna geldik.
Sonra evimize döndük ve günün yorgunluğunu atmak için banyo yaptııııkkk 🙂
Misssler gibi olduktan sonra uykumuzu aldık. Yemeğimizi yedik.
14.günümüz böyle geçti…
