Aylar: Eylül 2010

“Sevgili” diyorum Rüzgar Kaan’ıma… Hızını da adıyla benzeştirdiğim rüzgara… Bir beklentim de Kaan ekiyle tamlanan ve tamamlanan ağırlığıyla dengelenmesi… Olacak kuşkusuz “O” büyüdükçe…  Şimdiki sakin, huzurlu ve asil duruşuyla bütünleşecek… Geçiş süreçlerinin yansıması gibi duran bebeklik günlerine eş…

Erken geldi gününden, 1 Eylül’de sünnetini de oldu Rüzgar Kaan torunum. Babası ve amcası iki oğlumdan bilirim, bekleme sürecini… Heyecan içinizde doruğa yükselir, ancak siz durağan olmak durumundasınızdır… Güç verirsiniz onlara, içinizde oluşan tüm duyguları bastırırcasına. İşlem olup bittiğinde, siz de bitmişsinizdir onların adına duyumsadıklarınızdan… Mutluluk ve sevinç vardır artık ama içinizin dinginliği bir süreliğine gel gitlerdedir.

Rüzgar Kaan’ın sünnet olmasını beklerken, dışarıya yansıtmadığımı umduğum duygulanımları yine yaşadım. Odadan dışarıya, tam 4o dakikadır yanımızda olmayan sevgiliyi beklemeye çıktım. 45. dakikada asansörde ağlayan sesini duydum. İçim derinden sızladı. Yanımıza gelince, uzun süre iç çekiş ve Okumaya devam et “Rüzgar hızında Rüzgar Kaan’ım”

 seni ilk gördüğümde şaşkın-sağlıklı- herşeyi tam bir bebektin…..seni görünce inanılmaz heyecanlandım…doktora hemen “niye ağlamıyor?” dedim..Doktor Hanım uğraştı ama ağlamadı..ta ki hemşire banyosunu yaptırıp cicilerini giydirip bize göstermek için havaya kaldırana dek… torunum ciyaakk ciyaaak ağladı:) sesini duyunca çok rahatladım….sonrasında kızımın ameliyathane den çıkışını beklemeye başladık heyecanla….herşey yolundaymış ama kızımı da görmeden rahat edemezdik…Allah’a şükür kızımızda geldi..herşey yolundaydı…dede oldum keyfime diycek yoktu:)…40 günü geçirdik..kızımda torunumda çok sağlıklı maşalah….Ve bayramda büyümüşte küçülmüş gibi bayram tebriğine geldi torunum…O BENİM HERŞEYİM….